มาดูตัวเราแล้ว ตั้งแต่ลืมตาดูโลก เรานี้หนาก็มักมองออกนอกตัว ไม่เคยจะเห็นตัวเองเอาซะเลย แล้วเห็นใครล่ะ ก็เห็นแต่คนอื่น ตัวเรานั่นรึ ไม่ได้คิดแก้ไขตัวเอง ไม่คิดมองข้อบกพร่องของตนเอง ที่ถนัดล่ะก็ วิจารณ์คนอื่นตลอดชีวิต แถมยังขาดมาตรฐานในการวิจารณ์อีกตังหาก
ก็เริ่มมาปลื้ม เมื่อได้รู้ว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านตรัสรู้แล้วก็มาบอกพวกเราว่า อันตัวเรานั้น เกิดจาก กาย , ใจ และ ธรรม ตื่นเต้นมาก กายเราก็เห็นชัดเจนอยู่ทุกวัน จิตใจก็รู้สึกและรับรู้ได้ตลอด แล้วธรรมอยู่ตรงไหน ตำแหน่งใด
ธรรม ที่อยู่ในตัวของแต่ละคน ท่านบอกว่าเราเข้าถึงได้ แล้วก็ต่างคนต่างทำเอง แล้วก็ทำแทนกันไม่ได้ เรียกว่าต้องปฏิบัติเอง
ปลื้มหนักเข้า เมื่อได้รู้ว่า สิ่งที่เราต้องปฏิบัติด้วยตัวเอง คือปฏิบัติมรรคมีองค์๘ นั่นก็หมายความว่าตัวเรานี่หนาเกิดมาเพื่อจะมาตามหาธรรมที่อยู่ในตัวเรานี่เอง ไม่ได้อยู่ไกลสุดหล้าฟ้าเขียวที่ไหน เมื่อตรงนี้เราชัด ก็ต้องเดินหน้าลุยเลย
ความปลื้มใจฉายชัดออกมา วันนี้ เราเข้าใจและจับประเด็นได้แล้ว เราต้องเคี่ยวเข็ญ เอาจริงเอาจังกับการฝึกปฏิบัติมรรคมีองค์๘ ปลื้มใจค่ะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น